The Impossibility of Silence
Jaar: 2006
Label: Old Europa Cafe
Het lijkt wel of, nu Coil de aarde definitief is ontstegen, diens aardse werk wordt voortgezet door het Italiaanse duo Black Sun Productions. Dat gegeven steken zij zelf ook geenszins onder stoelen of banken, noch op het podium, noch op cd. On stage presenteert men een theatraal epos dat wordt opgedragen aan de nalatenschap van dit fenomenale collectief, maar ook thematisch sluit een en ander naadloos aan op de transcendente legacy van Balance en Christopherson.
Titels, songs, geluiden, symboliek, samples, esthetische, ethische, esoterische, etherische en erotische invloeden, terugblikken op onder andere meesterwerken als Scatology en Horse Rotorvator, de voortdurende homo-erotische lading, werkelijk alles verwijst ergens wel naar Coil.
De harde kern van Black Sun Productions bestaat uit Massimo en Pierce. Voor de genesis van hun nieuwste boreling, The Impossibility of Silence, inviteerde het duo diverse makkers om deze als vanouds sleazy vormgegeven dubbelaar tot een waar meesterwerk te verheffen: boezemvriend Drazen, heldin Lydia Lunch, petekind Testing Vault en heidenen als Sonne Hagal, to name but a few. Val Denham ontwierp de cover. Tot zover de feiten, nu dan de interpretatie: dit is zoooooooo wonderschoon. Om te beginnen is er dat hoesje: de kunst van Val Denham is gewoonweg meesterlijk. Het viel me al eerder op, bijvoorbeeld bij de door Denham ontworpen cover van Visions ov Anarcadia, dat deze artiest schijnbaar met het grootste gemak de schoonste (fantasie)landschappen van zich af schildert. Bucolische plaatjes met surrealistische figuren, beschenen door een zwarte zon. Vergilius, de zee, alchemie, erecties…
En dan is er natuurlijk nog de muziek. Twee sfeervolle schijfjes vol melancholie, want die wordt hier gevierd tot in het oneindige. Mooie muziek, aandoenlijke muziek, schrijnende muziek, liefdevolle muziek, pijnlijke muziek. Opgenomen in een Parijs schijthuis. Voorzien van een tekst van Pasolini. Getooid met de huilende stem van Jhonn Balance. Lorca. Lydia Lunch. Rituelen. Mantra’s. Poëzie. X-Rated is weer eens tot op het bot geraakt, zakt overmand door emotie door de slappe benen, en voelt een tremor in het hoofd veroorzaakt door huiveringwekkend, kokend genot. Hier zijn vaandeldragers van een traditie aan het woord, kunstenaars die sinds hun Plastic Spider Thing van een paar jaar geleden een enorme muzikale groei hebben doorgemaakt, en die ook voor The Impossibility of Silence weer een plekje verdienen in uw cd-rek.
In het tweeluik van dit dubbelalbum wordt dubbel mannelijk gezinspeeld op het eerste axioma van de alchemie: zo boven, zo beneden.
X-Rated zegt: zo is het.
O ja: X-Rated zegt natuurlijk ook nog: komt dat zien, want Black Sun Productions treedt op 10 oktober 2006 op in Paradiso Amsterdam. Neemt u dus maar vast vrij voor woensdag de 11e. Om bij te komen zullen we maar zeggen.