Metamorphyses
Jaar: 2006
Label: Cold Meat Industry
Peter Andersson van Raison d’Etre moet voor een klein dilemma hebben gestaan toen hij dit album voorbereidde. Ik zal in het kort uitleggen waarom ik dit denk.
Andersson maakt sinds begin jaren 90 bijzondere muziek onder diverse namen: Necrophorus, Stratum Terror, Atomine Elektrine, Bocksholm, en ook onder de naam Raison d’Etre. De meeste van deze projecten worden uitgebracht via het binnen het industriële genre invloedrijke Cold Meat Industry label, enfin, op die muziek wordt u als X-Rated luisteraar nu al bijna 11 jaar wekelijks getrakteerd. Onder de nom de plume Raison d’Etre maakt Andersson (geb. 20 maart 1973 te Boxholm, Zweden) sferische ambient van de Koude Grond. X-Rated krijgt spontaan weer een siddering van weemoed langs de ruggengraat, terugdenkend aan bijvoorbeeld het prachtige Enthralled by the Wind of Loneliness. Daarop leek Andersson zich, typerend voor zijn Raison d’Etre project, te richten op inspirerende heidense ambient met religieuze motieven, zo horen we Gregoriaanse gezangen, oosterse bellen ter meditatie en het zachtmoedige geruis van lieflijke watervalletjes, dit alles gedrenkt in een weidsheid aan galm.
Maar dat was al weer ruim tien jaar geleden. Nu had Andersson natuurlijk opnieuw de monniken weer uit de kast kunnen trekken, want succes verzekerd, maar dat had hem wellicht het verwijt van gemakzucht opgeleverd. Onterecht, want –mits gedoseerd consumerend- beleeft de echte lekkerbek natuurlijk net zoveel genot aan iets moois in 2006 als in pak ‘em beet 1994. Dat geldt voor appeltaart net zo goed als voor muziek.
Andersson koos voor minder diversiteit en minder drones, met als gevolg dat sommige liefhebbers het album als “saaier” betitelen dan z’n voorgangers. Welnu, zelfs al geven we notoire azijnpissers hierin het voordeel van de twijfel, dan nog is een aanschaf van deze nieuwe Raison d’Etre alleszins gerechtvaardigd.
Zes titelloze stukken vullen dit album met doorgaans wat minimaal aandoende, dromerige soundscapes. Het hoesje van de cd vermeldt louter de titel.
Maar die finesse, die je bij andere muziek in dit genre toch zo weinig aantreft! Die subtiele klanktapijten, die nu eens als pasgevallen sneeuw, en dan weer als de in een grot gevangen wind klinken! Door niets te melden laat Andersson de luisteraar naar dit nieuwe album mediteren op de muziek, en die is en blijft moeilijk te evenaren binnen de dark ambient.
Metamorphyses is een homogene, doordachte en tegelijkertijd gevoelige cd geworden, met minder van hetzelfde, en zeker minimalistischer, maar desalniettemin voor de liefhebber eigenlijk niet te missen.