Geplaatst op: 16 juni 2008
1. 2562: Aerial (cd, Tectonic)
Zijn naam is Dave Huismans, hij woont in Den Haag en hij klinkt als een Londenaar die weet wat hip is. Techno, dubstep, broken beats en heel veel gevoel en inzicht in hoe je een van de meest inspirerende elektronische albums van deze zomer componeert. Hulde, het wordt een stadse zomer, plattelandsgenoten!
2. Gustav Meyrink: De verandering van het bloed (boek, Rozekruis Pers)
Weinig schrijvers hebben op mijn ontwikkeling zo’n indruk gemaakt als Meyrink. Zijn beroemdste boek is Der Golem, dat verscheen in 1915. Zijn magnum opus (tenminste, zo zag Meyrink het zelf) heet Der Engel vom Westlichen Fenster, en zag het licht in 1927. Comparatieve esoterie speelt een belangrijke rol in Meyrink’s oeuvre. Hij was een spirituele zoeker in de meest omvangrijke zin van het woord: geen geestelijke stroming heeft hij onontdekt gelaten. Hetgeen natuurlijk de praktische vraag doet rijzen: werd hij er ook nog een beetje wijzer van? En: hoe zag de uiteindelijke verlossing vlak voor zijn door er uit? Daarover gaat deze mooie nieuwe vertaling De verandering van het bloed:
<< Vandaag, de 7e augustus 1930, ’s morgens om 10 uur, na een nacht lang onverdraaglijke pijn, was het alsof mij plotseling de schellen van de ogen vielen en ik weet nu wat de zin van al het leven in waarheid is.
We moeten niet onszelf door yoga veranderen, maar we moeten als het ware een God opbouwen of, in christelijke termen: ‘We moeten Christus niet navolgen, maar we moeten hem van het kruis afnemen!’>>
De Rozekruis pers zij geprezen voor wederom zo’n mooie uitgave.
3. Daniel Cohn-Bendit: Forget 1968 (boek, Diffusion Seuil)
Cohn-Bendit was de leider van de Parijse studentenopstand in mei 1968. Hoewel het boek dus Forget 1968 heet, is het geschreven in het Frans. En dat terwijl je dit soort boeken doorgaans na een pagina of 100 vermoeid terzijde legt. Dit boekje, (126 pagina’s dun), vormt een positieve uitzondering op dit patroon. Het is een interview met Cohn-Bendit over diens herinneringen aan die beruchte maand in 1968, toen de Franse politiek even voorgoed leek te verjongen. Maar De Gaulle bleef zitten, en alles leek tevergeefs geweest. Cohn-Bendit is positiever, maar stelt dat de wereld zich inmiddels geconfronteerd ziet met hele andere problemen dan 40 jaar geleden: daar zouden we ons eerder op moeten fixeren. Ook Sarkozy krijgt er van langs als een machtswellusteling die louter de angst voor 1968 (en links) aanwakkert om zelf op het pluche te kunnen blijven zitten. Houdt het dan nooit op?
4. L’Artisan Parfumeur: Timbuktu (eau de toilette, L’Artisan Parfumeur)
Uitgebracht door het Parijse maison in 2004. Dit lastig te verkrijgen watertje riekt naar myrrhe, wierook en er zit een niet opdringerig pepertje in. Heerlijk. Mijn geur van de week tijdens deze zomer die nog niet echt wil beginnen. O ja: en mijn volgende vakantie moest maar eens een Afrikaanse bestemming hebben.
5. BBC: Not the Nine O’ Clock News (dvd, BBC)
Nog vaag uit mijn jeugd herinnerde ik mij deze satirische serie vol kolderieke sketches. Rowan Atkinson zou later transformeren in Blackadder en Mr. Bean, Smith & Jones werden zichzelf en Pamela Stephenson zou nog furore gaan maken in Saturday Night Live. De dvd’s liggen gewoon voor weinig bij de Van Leest. Vorige week letterlijk uit bed gerold van het lachen: Rowan Atkinson speelt een aap die Aristoteles citeert. Waarom is het sedertdien nimmer meer gelukt om zo’n leuke actualiteitencomedy op te zetten?
