Placebo

Wie niet meer opgewonden raakt bij het nieuws dat Placebo een nieuw album uitheeft, is vergeven. Brian Molko en zijn band heeft het ons niet makkelijk gemaakt. De sound van Placebo is sinds het debuut van de band 13 jaar geleden niet wezenlijk veranderd, en al staan er op elk volgend album wel een of twee echt goede songs, het meesterwerk dat we meenden te mogen verwachten van het Britse trio is nooit verschenen. Wie schets dus onze verbazing toen Battle For The Sun voor het eerst uit de speakers van de Kinkburelen schalde. Dat het Placebo was leed geen twijfel, de stem van Molko is uit duizenden te herkennen, en de band is ook niet plotseling country gaan spelen.

Wat verraste was het vuur, de pit, de gretigheid waarmee de nieuwe songs werden uitgevoerd, nummers ook nog eens met verleidelijke introís, sterke refreinen en een lekkere kick na.

Achteraf was het een prima optreden van Placebo op Pinkpop al een aanwijzing dat er iets broeide, de band knalde van de b¸hne. En niet alleen het publiek had er zin in.

De verklaring voor de omslag heet Steve Forrest, de nieuwe drummer. Steve, de enige heteroseksueel in de band, is getatoeÎerde, hyperactieve randgroepjongere van amper 23. Ook nieuw is de producer, David Botrill die het vak leerde bij Peter Gabriel en Kate Bush, maar tegenwoordig vooral wat zwaardere acts aan succes helpt, waaronder Tool, Silverchair en Staind. Wat ook een rol zal hebben gespeeld bij het hervinden van het heilige vuur is het feit dat Placebo gewipt is door hun platenmaatschappij. Battle For The Sun is uit bij een independent. De druk tot scoren die inherent is aan werken voor een major label lijkt van de ketel. En misschien is de relatie van Brian wel uit, wat ook altijd goed is voor de inspiratie.

Battle For The Sun is nog niet het gehoopte meesterwerk, maar nummers als The Never Ending Why, Come Undone en de single For What Itís Worth zijn pareltjes die zich makkelijk kunnen meten met de beste tracks van het debuut en van Black Market Music uit 2000 dat tot nu toe gold als het beste album van de band. De burger heeft weer moed.