The Dears

The Dears – Missiles. Rocket scientists or dopeheads?

‘Missiles’ is een typische sfeerplaat, maar niet geschikt voor elke stemming.

De ooit zeskoppige Canadese band is in 2008 teruggebracht tot een paar. Een liefdespaar, welteverstaan. Zanger Murray Lightburn en toetsenist Natalie Yanchak maakten eerst samen een kind, en dan nu deze plaat. Hopelijk is de baby vrolijker. ‘The Dears’ lijken namelijk nogal obscuur en gefrustreerd. Teksten als “Is this a cry for help? Are you gonna die? It’s okay to think that once in a while” zetten aan het denken. Maar wat The Dears ons willen vertellen met “Out of a wedlock cosmo torn, a place were healing starts, holding a Berlin heart. Are you fading?” is mij een raadsel. Moet je deze mensen kennen om de teksten te begrijpen? Of is het psychedelische poëzie welke je niet moet proberen te analyseren? Of zijn deze godvrezende Canadezen gewoon veel te slim voor mij?

Muzikaal boeit ‘Missiles’ enorm. Elk nummer heeft zo’n onverwachte wending, dat het bijna weer voorspelbaar wordt. Zijn het steeds twee nummers in één? Of zijn het enorm lange intro’s? Maar dan is daar het elf minuten durende Saviour, dat begint zoals het eindigt. Een verlossing. Een waardig einde van een album, dat je met een vleugje Radiohead, Yes, Bronski Beat, Roxy Music en zelfs een beetje Lenny Kravitz het beste kan afdoen als “cool as a cucumber”, om met Lightburn te spreken.

Er staat eigenlijk geen hitsingle op 'Missiles', maar dat hoeft ook niet. Luister het album nu maar gewoon, en laat hem lekker sudderen. Leuk is anders, maar boeien doet-ie zeker.

Eva Koreman
-----------------------------------------------------------------------------------
Tracks van het Album van de Week zijn 's nachts te horen bij Nando Kok, in de ochtend bij Jan Douwe Kroeske, 's avonds bij New Music en op vrijdagmiddag bij Metha de Vos. In het weekend zijn bij Martijn Oldenhave en Sjoerd Marbus ook nummers te horen.