Broken Bells

Het is alweer een aantal jaren stil rondom dat schattige alternatieve rock bandje The Shins uit Amerika. The Shins brachten al drie sterke albums uit waarvan vooral de laatste ‘Wincing the Night Away’ uit 2007 opviel. Single ‘Phantom Limb’ was in datzelfde jaar nog Kink XL. Alle ogen in de muziek zijn nu opeens gericht naar de voorman van de band, James Mercer. Samen met producer Danger Mouse zijn zij Broken Bells.

Dat Brian Joseph Burton, of gewoonweg Danger Mouse, een begenadigd producer is, bewijst hij maar weer eens op dit titelloze debuutalbum van Broken Bells. DM brak door nadat hij een opzienbare mix maakte van The Black Album (Jay-Z) en The White Album (The Beatles), dat resulteerde in zijn The Grey Album. Hij ging samenwerken met Damon Albarn voor zijn Gorillaz en The Good, the Bad and the Queen projecten. Verder is Danger Mouse betrokken bij Beck, The Black Keys en voornamelijk bij Gnarls Barkley waar hij de wederhelft van is.

Het album laat zich kenmerken door zorgvuldig uitgekiende sampletjes, achtergrondmuziekjes/bliepjes/orgeltjes met daarbovenop die toonaangevende hoge stem van Mercer. Bij track 1 The High Road is het dan ook meteen raak, tevens een catchy single door het opvallende refrein. In het tweede nummer (eigenlijk in allemaal) trekt Danger Mouse zijn schatkist weer even helemaal open: jaren ’60 orgeltjes, later een briesje van trompetten en alles gebaseerd op een paar gitaarakkoorden wat een relaxt en zomers gevoel oproept.

Alles komt voorbij op de cd; funk in The Ghost Inside, synths in Trap Doors en Mongrel Heart is eigenlijk gewoon een soort Joy Division nummer. Andere hoogtepunten als October en Citizen zijn de beste ingrediënten voor een zomerse barbecue of ander zonnige fuif.

De diversiteit van verschillende ‘sounds’ is niet teveel, het maakt het juist zo goed en interessant. Niet te bevatten dat ze maar met z’n tweetjes zijn. En wat is James Mercer een goede zanger, snel maar weer eens iets met The Shins opnemen jij.


Gijs Vervliet